پندار نیک گفتار نیک کردار نیک

خود او می گوید : اتریش قدیم یک کشور ناسیونالیزه ----بود و برای یک فرد آ لمانی که در اتریش زندگی میکرد مشکل بود که بفهمد اتریشی است یا آ لمانی  و چون مردم آ لمانی مقیم اتریش خود را در بین 50 میلیون اتریشی محصور می دیدند  طبعا" اگر احسا س آلمانی هم داشتند و اتریش مانند زادگاه در نظرشان ------داشت

من هم که یکی از آ لمانی های مقیم اتریش بودم  با احساس سوسیالیستی افکاری به ذهنم خطور و در مغزم  می گذشت و تقریبا" از همان زمان که 15 سال بیشتر ند اشتم  بین حکومت ومسئله ناسیونالیستی تفاوت می گذاشتم و بارها به خودم می گفتم :  کسی که ملیت آ لمانی دارد اگر چه که در اتریش زندگی می کند باز هم یک آ لما نیست 0

شاگردان در مدارس اتریش تاریخ این کشور را مانند هر کشوری  که  تاریخ  خودش را دارد مطالعه می کردند به   همین علت شاگردان آ لمانی نیز خود را اتریشی محسوب می کردند و وابسته به این کشور می شدند

به نظر من تدریس تاریخ وجغرافیا در دوره ابتدائی و حتی دبیرستان روی اسلوب درستی نبود . چون بسیاری از معلمان تاریخ نمی دانند منظور از تدریس تاریخ  فقط دانستن حوادث جنگی نیست زیرا اگر مقصود این باشد برای شاگرد مدرسه چه فایده ای دارد که بداند فلان جنگ در چه تاریخی وشروع و خاتمه و یا فلان مارشال در چه سالی مرده . به جای این سئوالات باید دلائل  و علت این حوادث و نبردها چه بوده ؟ اما خوشبختانه من دارای یک معلم تاریخ بودم که بر خلاف سایر معلمین از علت وقوع وانگیزه جنگها ی تاریخی اطلاعات زیادی داشت  این اطلاعات  یرای  من آ نقدر مفید بود که  بعدها  توانستم از آنها به  خوبی استفاده کنم 0 آ موزش های استادانه این معلم بود که حقایق زیادی را برای من روشن ساخت . بطوری که بصورت غیر ارادی پس از گذشت زمان  به یک فرد اقتصادی در آمدم

پدرم را در سن 13 سالگی از دست دادم اما استواری و محکی خود را از دست ندادم .  بیماری ریه من باعث شد که من را  از زندانی ساختن در  مدرسه معاف کنند و برای بدست آوردن سلامتی لازم بود که بمدت یکسال به مدرسه نروم  این امر باعث شد که اوقات فراغتم زیادتر شود و بیشتر می توانستم  کتابهای مورد علاقه ام را بخوا نم

اما دو سال بعد با مرگ مادرم افکارم دچار سستی وتزلزل شد ومد تی اراده ام را از دست دادم  بطوریکه  با مسائل بوجود  آمده من مجبور شدم برای امرار معاش به وین مهاجرت کنم اما چندی بعد مجددا" اراده ام را بدست آ وردم و همیشه به خودم اطمینان می دادم که روز ی به جائی می رسم اما هرگز در این خیال نبود م که زمانی یک کارمند ساده باشم 0